من از همون اولین سالی (2002) که وارد این دنیای مجازستان شدم عاشقش شدم … دوستایی اینجا پیدا کردم که با هیچ کدوم از آدمهایی که تو زندگیِ واقعی ام! دارم عوضشون نمی کنم … ولی یه آدمهایی رو واقعاً پشیمون شدم از اینکه تو دنیای غیر مجازی ام راشون دادم … عاشق وبلاگشون بودمااا … یعنی اگه یه روز وبلاگشونُ نمی خوندم روزم شب نمی شد … یعنی حرفهایی که تو وبلاگشون بود روی من و شخصیت ام کاملاً اثر میذاشت … می پرستیدمشون … بعد پیش خودم خیالبافی می کردم که یعنی میشه این صفحهِ آدم رویاهای من میشد؟! بعد که بالاخره وارد زندگیم میشدن پشیمون می شدم … چون اصلاً اون تصویری که تو ذهنم بود نابود میشد … دیگه بعد از اون حتی وبلاگشون هم منو ارضاع نکرد …